Chaczapuri po adżarsku z polską nutą

Pierwszy raz chaczapauri po adżarsku jedliśmy oczywiście w Gruzji, jakieś dwa lata temu. Zachwyciło nas i smakiem i wyglądem. Łódeczki z ciasta wypełnione serem, z jajkiem na wierzchu. Można znaleźć wiele historii wyjaśniających pochodzenie adżarskich chaczapuri w kształcie łódeczek. Jedna z nich mówi, że ich pierwowzorem było święte ciasto z serem wypiekane przez ród Lazów, którzy wypiekali je w kształcie oka ze źrenicą z żółtka na tle ściętego białka. W jednej z moich ulubionych książek kucharskich - w Tradycyjnej kuchni gruzińskiej - znalazłam przepis na chaczapuri po adżarsku. Z braku jogurtu maconi, który w tym przepisie był głównym składnikiem ciasta, poszperałam w internecie i znalazłam ciekawy filmik, na którym można zobaczyć jak krok po korku zrobić chaczapuri po adżarsku. Przepis na ciasto pochodzi właśnie z tego filmiku. W każdym zakątku Gruzji to danie jest przyrządzane inaczej, z różnych rodzajów ciasta. Moje chaczapuri ma polską nutę, bo do jego przygotowania użyłam polskiego bundzu.




  • 300 g mąki
  • szklanka letniej wody
  • 4 g suszonych drożdży
  • 40 g oleju
  • sól

  • 300 g bundzu
  • 2 jajka
  • 2 łyżeczki masła




Letnią wodę mieszamy z suszonymi drożdżami, mąką i solą. Wyrabiamy ciasto. Pod koniec wyrabiania dodajemy olej i dalej wyrabiamy. Należy przerwać wyrabianie ciasta, gdy wydaje się że jest potrzebna jeszcze odrobina mąki. Ciasto odstawiamy na 30 minut. Po tym czasie ciasto dzielimy na 2 równe części. Każdą część obtaczamy w mące i formujemy w owalny kształt. Na środku każdej części układamy po około 150 g pokruszonego bundzu i formujemy na kształt łódeczki. Jak uformować łódeczkę można zobaczyć na filmiku. Łódeczki układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i pieczemy w piekarniku nagrzanym do temperatury 200-220 stopni C. przez około 20 minut. Prze włożeniem do piekarnika, łódeczki można posmarować żółtkami wymieszanymi z mlekiem - będą się wtedy ładnie błyszczały - ale ja to pominęłam. Po upływie 20 minut na środku każdej łódeczki robimy widelcem zagłębienie i wbijamy tam całe jajko. Całość ponownie wkładamy do piekarnika jeszcze na kilka minut, do czasu aż białko się lekko zetnie, a żółtko pozostanie płynne. Gotowe chaczapuri podajemy zaraz po upieczeniu, kładąc na środek każdego po łyżeczce masła. Adżarskie chaczapuri je się w specjalny sposób. Najpierw nadzienie miesza się widelcem, a następnie z brzegów ciasta odrywa się lub odkrawa małe kawałki i każdy z nich macza się w nadzieniu. Środek chaczapuri zjadamy na końcu.  




5 komentarze:

  1. Uwielbiam takie cuda!
    Proste i smaczne i klimatyczne:)

    OdpowiedzUsuń
  2. ale ładnie się prezentuje!

    przy okazji zapraszam do mojej pierwszej akcji :)
    Więcej na blogu
    zielonakuchnia.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetnie wygląda, w smaku pewnie pychota ...

    OdpowiedzUsuń
  4. Bardzo mi się podobają, chętnie bym skosztowała takich nowych smaków:-)

    OdpowiedzUsuń
  5. Wow, wygląda zniewalająco! I smakowicie! I jeszcze cały ten rytuał jedzenia tej potrawy... Uwielbiam rzadkie żółtko, mniam :)
    Zapraszam też do mnie na bloga. Dopiero raczkuję z blogowaniem kulinarnym (jutro minie tydzień od pierwszego posta), więc z radością przyjmę wszelkie rady i uwagi. Aha! Wypróbowałam Twój przepis na pastygę! Cudowna zapiekanka! Przyrządziłam ją z papryką, ponieważ był akurat piątek i mięso nie wchodziło w rachubę (przynajmniej w moim domu).
    W przyszłym tygodniu mam zamiar przygotować regionalną potrawę z moich rodzinnych stron, która konsystencją odrobinę przypomina mi pastygę (choć skład całkowicie inny) i nazwę też ma mocną, twardo brzmiącą :) Zapraszam! - LidkaKa

    OdpowiedzUsuń

 

MAŁOPOLSKI APETYT

AGREGATORY

Durszlak.pl

Archiwum